Disleksi oluşumu

Neokorteks insan beyninin duyu algısı, biliş, motor komutlarının üretilmesi, mekansal akıl yürütme ve dil gibi üst düzey beyin fonksiyonlarında yer alan kısmıdır (Rakic, 2009). Beyin fonksiyonunun lateralizasyonu, bazı sinirsel fonksiyonların veya bilişsel süreçlerin beynin bir tarafına veya diğer tarafına uzmanlaşma eğilimidir. Kortikal bir mini kolon, nöronların ortak girdiler aldığı, ortak çıktılara sahip olduğu, birbirine bağlı olduğu ve serebral korteksin temel bir hesaplama birimini oluşturabildiği dikey bir sütundur. Neokortikalleşme, beyin parselizasyonu, lateralizasyon olarak adlandırılan neokorteks oluşumu, neokorteks içine süper sayıda mini kolonların eklenmesinden etkilenir (Casanova ve Christopher, 2008). Bu mini kolonlar yaygın ve sayıca yüksek olduğundan, minikolonopati olarak adlandırılan anormallikler yaratır ve beynin işleyişinde inanılmaz derecede önemli değişikliklere yol açar; bu minikolonopatiler beyin hacmini, gri madde oranını ve beynin kıvrımlanmasını değiştirir (Casanova, Buxhoeveden, Switala ve Roy, 2002). Dislekside, fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme (fMRI) çalışmalarında görüldüğü üzere bir minikolonopati mevcut olabilir (Casanova ve diğerleri, 2002), dislekside beynin hacmi, beynin kıvrımlanması ve lateralizasyonu azdır (Casanova, El-Baz, Giedd, Rumsey) Ayrıca, daha düşük korteks katlanma seviyeleri nedeniyle dislekside beyaz cevher derinliği normalden daha geniştir (Casanova ve ark., 2010).

Dislekside daha büyük bir kıvrımlanma penceresi vardır (Casanova ve ark., 2010); bu durum, daha uzun kortikokortikal lifler için alan kısıtlamasını kaldırabilir (Casanova ve diğerleri, 2010). Disleksi beynindeki bu özgül mekânsal eğilim, daha kısa lifler pahasına daha fazla uzun liflerde bağlanabilirlik sağlar (Casanova ve diğerleri, 2010). Aynı zamanda, ortalamadan daha küçük beyin boyutuna sahip olmasına rağmen, disleksi içindeki corpus callosum’un artmasına neden olur (Williams, 2019) (Casanova ve ark., 2010). Fakat bu daha uzun bağlantılanmadaki genel artış, hatalı, kısa bağlantılar pahasına gelir (Yang ve diğerleri, 2020). Bu nedenle, disleksiye  yönelik herhangi bir beyin eğitim sistemi, disleksi semptomlarını azaltmak için bu kısa bağlantıları geliştirmeyi amaçlamalıdır.

Çalışmalar dislekside, serebral bölgeler arasındaki beyaz cevher bütünlüğünde ve bağlantılanmasında olası bir azalma veya artış, fonksiyonel bağlantılanmada bir farklılık olduğunu ortaya koymaktadır (Tallet ve Wilson, 2020).

Casanova, M.F., Buxhoeveden, D.P., Switala, A.E., & Roy, E. (2002). Minicolumnar pathology in autism. Neurology, 58(3), 428-432. doi:10.1212/wnl.58.3.428

Casanova, M.F., & Christopher, R.T. (2008). Encephalization, emergent properties, and psychiatry: a minicolumnar perspective. Neuroscientist, 14(1), 101-118. doi:10.1177/1073858407309091

Casanova, M.F., El-Baz, A.S., Giedd, J., Rumsey, J.M., & Switala, A.E. (2010). Increased white matter gyral depth in dyslexia: implications for corticocortical connectivity. Journal of Autism and Developmental Disorders, 40(1), 21-29. doi:10.1007/s10803-009-0817-1

Tallet, J., & Wilson, P. (2020). Is Developmental Coordination Disorder a Dysconnection Syndrome?. Current Developmental Disorders Reports7(1), 1-13.

Yang, Y., Yang, Y. H., Li, J., Xu, M., & Bi, H. Y. (2020). An audiovisual integration deficit underlies reading failure in nontransparent writing systems: An fMRI study of Chinese children with dyslexia. Journal of Neurolinguistics54, 100884.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s